Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Η αγκαλιά





«Υπάρχουν στιγμές που οι λέξεις ακροβατούν, γέρνοντας στην προσπάθεια να ισορροπήσουν, ανάμεσα στο συναίσθημα ,που θέλει να εκδηλωθεί και στην απουσία λέξεων να το εκφράσουν», είπε η Κατερίνα κοιτάζοντάς τον, ενώ στα μάτια της έλαμπαν τα δάκρυα, που μετά βίας συγκρατούσε. Αυτός αποφεύγοντας το βλέμμα της, που έψαχνε απαντήσεις, κοίταξε έξω από το παράθυρο.
«Θα μπορούσα να σου πω πολλά», συνέχισε, «αλλά είναι από τις λίγες φορές, που θα επιλέξω να σιωπήσω. Κι αν ποτέ σου με αγάπησες, θα καταλάβεις». Ένιωσε το βάρος της σιωπής, να γεμίζει τον αέρα ανάμεσά τους, μόλις σταμάτησε να μιλάει. Ο αέρας έγινε τόσο βαρύς και τόσο πυκνός, που τα πνευμόνια της πόνεσαν στην προσπάθεια να αναπνεύσει.
Άπλωσε το χέρι της να τον αγγίξει, αλλά το τράβηξε αμέσως πίσω. Η σιωπή είχε ήδη χτίσει τον τοίχο κι αυτός στεκόταν από πίσω του. Ήταν μια σιωπή που έκανε τις αισθήσεις της να παγώνουν και τα συναισθήματα να κόβουν σαν ξυράφια την αλλοτινή οικειότητα. Ήταν πολύ νωρίς, σκέφτηκε, κι όμως τόσο αργά.
Ο λυγμός της χτύπησε στον τοίχο της σιωπής και γύρισε πίσω σαν ηχώ. Μια τελεία στην αρχή της φράσης, που δεν πρόλαβε να γίνει πρόταση, ο έρωτας που δεν εκδηλώθηκε και που επέφερε τον θυμό του. Σιωπηλός ο θυμός κι όμως ούρλιαζε στα αυτιά της τρυπώντας τα τύμπανα της. Έβαλε το μπουφάν της βιαστικά και βγήκε έξω.
Τα δάκρυα που συγκρατούσε όση ώρα ήταν μαζί του, κύλησαν βιαστικά από τα μάτια της , λέρωσαν το πρόσωπό της και καθάρισαν την ψυχή της. Άναψε ένα τσιγάρο με δάχτυλα που έτρεμαν από το κρύο και την ένταση και πήρε μια βαθειά ρουφηξιά. Ο ζεστός καπνός βγαίνοντας από τα πνευμόνια της, ζωγράφισε έναν μικρό κύκλο. Τον κοίταξε αφηρημένα προσπαθώντας να καταλάβει τι ήταν αυτό, που τους έφερε σ’ αυτό το σημείο.
Δεν αποσιωπούσε συναισθήματα, δεν έκανε εύκολα πίσω, δεν έφευγε αμαχητί από τα πεδία μάχης της καρδιάς. Είχαν περάσει πολλά χρόνια, που ο θάνατος της έμαθε πως δεν θα έπρεπε να αφήνει κουβέντες μισοτελειωμένες με τους ανθρώπους που αγαπούσε. Έδιωχνε τα σύννεφα με τον αέρα της ψυχής της, μιλώντας , αναλύοντας, συζητώντας, πιέζοντας, προσπαθώντας όχι να προφυλαχτεί από την βροχή, αλλά να γυμνώσει την ψυχή της στον ήλιο της ματιάς του συνομιλητή.
Δεν μπορούσε όμως να παλεύει μόνη. Ούτε της άρεσαν οι διαρκείς μονόλογοι. Ήξερε πως η σιωπή είναι η δαμόκλειος σπάθη της επικοινωνίας κι όμως σήμερα δεν μπόρεσε να αρθρώσει λέξη, παγωμένη από την αδιαφορία και τον θυμό στα μάτια του. Πήρε μια βαθειά ανάσα αφήνοντας τον αέρα να εισβάλλει βίαια μέσα της και να καθαρίσει τις σκέψεις σαν τον βαρδάρη που φυσώντας διώχνει τα σύννεφα και καθαρίζει την ατμόσφαιρα στην πόλη τους.
Όλες οι σχέσεις δοκιμάζονται σε μια στιγμή αδυναμίας κι είναι αυτή που καθορίζει αν θα εξελιχθεί ή θα προσπεράσει. Κάποτε της είχε πει πως θα την περίμενε από την άλλη πλευρά, όπως κι αν είχαν τα πράγματα. Μόνο που σήμερα όλες οι πλευρές ήταν ίδιες. Δεν ήταν σίγουρη αν ήθελε να περιμένει άλλο. Ούτε ήταν ήξερε αν θα τον έβρισκε στην άκρη του δρόμου. Κι η σιωπή δεν μπορούσε να δώσει απάντηση. Έσβησε βιαστικά το δεύτερο τσιγάρο, που της έκαιγε τα δάχτυλα και γύρισε πίσω.
Εκείνος καθόταν στην καρέκλα, στην ίδια θέση που τον άφησε. Δεν γύρισε να την κοιτάξει και για μια στιγμή ένιωσε να λιποψυχά. Σκάλισε την μνήμη της για να βρει κάτι να πιαστεί και να πάρει θάρρος και να νικήσει την διάθεση παραίτησης , που την είχε κυριεύσει πριν. Προχώρησε κοντά του, κρατώντας ακούσια την ανάσα της και τον άγγιξε στον ώμο. «Θα είμαι εδώ» του είπε κι έκανε να φύγει.
Ένιωσε τα χέρια του να την αγκαλιάζουν και να την σφίγγουν επάνω του με σταθερότητα και πάθος. Τον αγκάλιασε κι αυτή και τρύπωσε μέσα στο λιμάνι της αγκαλιάς του, αφήνοντας έναν αναστεναγμό , που μπερδεύτηκε με τον δικό του. Έμειναν εκεί, μετέωροι στην στιγμή, να ακουμπάνε και να σφίγγουν, να απαντάνε σ’ όλες τις ανείπωτες ερωτήσεις, να γιατρεύουν τις πληγές, να καλύπτουν τα κενά της σιωπής και να την γεμίζουν με φως .
Γαντζώθηκε επάνω του με τα νύχια της να μπαίνουν στην σάρκα του σαν ναυαγός που βρήκε την σανίδα σωτηρίας και κρέμεται επάνω της για να επιβιώσει. Ένιωσε την καρδιά του να χτυπάει κάτω από την παλάμη της στο ρυθμό της δικής της καρδιάς, την ζεστασιά του κορμιού του να απλώνεται μέσα της , την ανάσα του στον λαιμό της να κάνει το κορμί της να πάλλεται και να ανατριχιάζει.
Η σιωπή που τόσο απεχθανόταν και της θύμιζε νεκροταφείο συναισθημάτων, ξαφνικά μεταμορφώθηκε στην Ιθάκη της καρδιάς της. Η μυρωδιά του κορμιού του μπερδεύτηκε με την δική της και δεν μπορούσε πλέον να ξεχωρίσει που τελείωνε ο εαυτός της κι άρχιζε εκείνος.
Έκλεισε τα μάτια της και χάιδεψε τα φτερά του. Αφέθηκε και παραδόθηκε στην αγκαλιά ,όταν άκουσε το φτερούγισμα. Δεν είδε το φως ,που τους τύλιξε, όταν χαμογέλασε .Άπλωσε το χέρι της στα τυφλά και πήρε ένα βέλος από την φαρέτρα.

23 σχόλια:

  1. Tης αγκαλιάς η ξενιτιά ειναι η πιο μεγάλη μα....βάλε στη στάχτη μου φωτιά κι αφάνισέ με πάλι.Δεν υπάρχουν λέξεις που να μπορούν να εκφράσουν την ένταση του συναισθήματος που μου δημιουργούν εδω και καιρο οι λέξεις σου.Δ Ε Ν Υ Π Α Ρ Χ Ο Υ Ν.!! Την Καλημέρα το Χαμόγελο και την Αγάπη μου.:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ένα χαμόγελο κι από μένα,καλέ μου Desperando :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπημένο μου Αερικό,

    Πάντα υπάρχει η terra incognita, του έρωτα που ακόμα δεν ήρθε, η αφορμή για να γυρίσουμε πίσω και να επαναπατριστούμε..

    Σ' ευχαριστώ για τις χαμένες λέξεις..:)

    Ένα μεγάλο χαμόγελο για καλησπέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ομορφη και αυτη η ιστορια σου Φωτεινη.

    Καλο μεσημερι και καλο Σ/Κ

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλό μεσημέρι Νάντια μου,

    Μ' ένα χαμόγελο δραπέτη..

    Δεν σου λέω ακόμα καλό Σ/Κ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μια αγκαλιά είναι ίση με χίλιες λέξεις...

    καλημέρα μοναδικό μου αδερφάκι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλησπέρα αδερφούλη,

    Θα διαφωνήσω μαζί σου γιατί χίλιες λέξεις δεν χωράνε την αγκαλιά..:)

    Μια νεραϊδούλα κι ένα χαμόγελο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Θαυμάζω τον τρόπο που έχεις να περιγράφεις συναισθήματα και καταστάσεις τόσο όμορφα. Νιώθει κανείς πως βρίσκεται εκεί...σε ό,τι συμβαίνει. Υπέροχη ιστορία :)
    Μιά ερώτηση μόνο: Όλα αυτά που δεν ειπώθηκαν, όλες οι πληγές που έκλεισαν και τα κενά που καλύφθηκαν με μιά αγκαλιά, δεν θα βγουν ξανά στην επιφάνεια στην πορεία;
    Την πιό γλυκιά καλησπέρα μου :)
    ~Φαίη~

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ζαχαρένια μου Φαίη,

    Θα βγουν στην επιφάνεια όταν η αγκαλιά ξαναγίνει λέξεις..

    Την καληνύχτα μου και τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. όμορφο και αφού έγινε σανίδα σωτηρίας για κάποιον αρκεί ... ακόμη και αν έκλεψε το βέλος από την φαρέτρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Λίγο καιρό δε σχολίασα και βλέπω ότι «σωρόπιασες»!!! Nice story with a happy ending (for a change!)...

    Me likes! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αγαπητέ Ανώνυμε,

    Επειδή έκλεψε το βέλος από την φαρέτρα, έγινε σανίδα σωτηρίας..:)

    Καλό Σ/Κ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλό μου Πιγκουινάκι,

    Η αγκαλιά δεν έχει ανάγκη το σιρόπι, ούτε το happy ending, τα εμπεριέχει..

    Σκατζοχοιροαγκαλίτσες και φιλάκια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Οτι και να πω είναι λίγο... απλά ΥΠΕΡΟΧΗ & ΜΟΝΑΔΙΚΗ η ιστορία σου!

    WaterBlueFairy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. προσπάθησα τρεις φορές να διαβάσω την ανάρτηση σου αλλά και τις τρεις κάτι μου τύχαινε και σταματούσα στην αρχή ακόμα. Και τώρα πάλι δεν μπόρεσα να την διαβάσω και απλά αφήνω ένα χαιρετισμό.
    Όχι τέταρτη φορά δεν θα προσπαθήσω να το διαβάσω. :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αγαπημένη μου νεραϊδούλα,

    Σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια

    Καλό Σαββατόβραδο κι ένα φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλέ μου George,

    Ευχαριστώ για τον χαιρετισμό και την επιμονή.

    Μια καλημέρα κι ένα χαμόγελο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Καλημερα φωτεινη μου ελπιζω να περναει καλα
    τωρα η ηρωιδα μας! πολυ ομορφη ιστορια
    καλη συνεχεια καλα να περνας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Καλησπέρα καλέ μου λύκε,

    Η ηρωίδα μας έκλεψε ένα βέλος και κέρδισε μια φτερωτή αγκαλιά..μάλλον καλοπερνάει :)

    Μια καληνύχτα κι ένα ζεστό χαμόγελο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Μερικές φορές δεν τα λέει όλα η σιωπή. Μια δεύτερη προσπάθεια επιβάλεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Καλέ μου Κούκε,

    Όχι μόνο μια δεύτερη, αλλά και μια τρίτη και μια τέταρτη..δεν είναι παραίτηση να προσπαθήσεις να επικοινωνήσεις με άλλον τρόπο..

    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή